Grand Prix Polski na żużlu
Grand Prix Polski w sporcie żużlowym to zawody z cyklu żużlowego Grand Prix.
Zawody o Wielką Nagrodę Polski odbywają się od początku istnienia cyklu Grand Prix (GP) (od 1995). GP Polski 1995 było historycznym wydarzeniem - pierwszą rundą w nowej formule wyłaniania indywidualnego mistrza świata na żużlu. Na Stadionie Olimpijskim we Wrocławiu zwyciężył Polak Tomasz Gollob, zostając pierwszym tryumfatorem żużlowych turniejów Grand Prix.
Do 1997 GP Polski odbywało się we Wrocławiu.
GP Polski 1998 po raz pierwszy odbyło się na Stadionie Polonii w Bydgoszczy. Pierwszą bydgoską rundę GP wygrał bydgoszczanin Tomasz Gollob, który w całym sezonie wywalczył brązowy medal GP.
Rok 1999 był specyficzny. Po raz pierwszy odbyły się dwie rundy GP w Polsce. Turniej we Wrocławiu nosił nazwę Grand Prix Polski I, natomiast bydgoska runda - Grand Prix Polski II. Zawody wygrali odpowiednio Tomasz Gollob i Tony Rickardsson (późniejsi wicemistrz i mistrz świata).
W 2000 ponownie odbyły się dwie rundy GP w Polsce, jednak turniej w Bydgoszczy określono mianem GP Europy. W tym roku odbyła się ostatnia runda GP Polski we Wrocławiu.
Od 2001 GP Polski odbywa się w Bydgoszczy. Jednocześnie rozgrywano GP Europy w Chorzowie (2002-03) i Wrocławiu (od 2004 do 2007). Od roku 2008, GP Europy gości Leszno.
W 2007 po raz pierwszy dwóch Polaków stanęło na dwóch najwyższych stopniach podium. Zawody wygrał Tomasz Gollob a drugie miejsce zajął - jadący z dziką kartą - Krzysztof Kasprzak.
Tomasz Gollob jest rekordzistą pod względem zwycięstw na jednym stadionie z rzędu. W latach 2002-2005 uczynił to czterokrotnie. Gollob zwyciężał w Bydgoszczy także w 1998 oraz w 2007.
W roku 2008 dwa ostatnie turnieje cyklu miały miejsce na torze w Bydgoszczy. Ostatni turniej został jednak zorganizowany w wyniku nierozegrania Grand Prix Niemiec w Gelsenkirchen - źle zabezpieczono nawierzchnię, z której miał być usypany czasowy tor na stadionie Veltins-Arena, wskutek czego rundę przeniesiono na następny tydzień do Bydgoszczy właśnie, nazywając ją Finałem Grand Prix.
W roku 2010 Polska gościła cykl Grand Prix aż trzykrotnie. Pierwsze spotkanie (będące inauguracją sezonu) odbyło się 24 kwietnia w Lesznie (jako GP Europy), a następne, po raz pierwszy w historii, w Toruniu na MotoArenie 19 czerwca. Podczas tego Grand Prix, także po raz pierwszy w historii, na podium stanęło troje Polaków (Gollob, a także Rune Holta i Jarosław Hampel). Trzecie spotkanie, stanowiące zarówno drugi etap GP Polski, jak i zamknięcie całego sezonu, miało miejsce w Bydgoszczy na Stadionie Polonii w Bydgoszczy (9 października), jednakże, w przeciwieństwie do roku 2008, nie nazwano go Finałem Grand Prix - runda bydgoska odbyła się jako FIM Bydgoszcz Speedway Grand Prix of Poland, zaś wcześniejsza, toruńska - jako FIM Toruń Speedway Grand Prix of Poland.
Analogiczna sytuacja miała miejsce rok później, z tym że rundę bydgoską zastąpiła eliminacja w Gorzowie Wielkopolskim (nazwano ją FIM Enea Gorzów Speedway Grand Prix Polski). Premierowy turniej w Gorzowie został jednak przerwany po czterech seriach startów z powodu ulewnego deszczu (zatwierdzono wyniki po 16. biegach). Podczas tej rundy, po raz pierwszy od 2001 roku i po raz piąty w ogóle miała miejsce sytuacja, w której na podium zawodów o GP Polski nie stanął żaden Polak.
Dziewięciokrotnie na najwyższym stopniu podium stawał Polak. Wszystkie te zwycięstwa były dziełem Tomasza Golloba.
Podium
- Zwycięzcy
9x - Tomasz Gollob
3x - Greg Hancock
2x - Andreas Jonsson, Nicki Pedersen
1x - Jason Crump, Tommy Knudsen, Hans Nielsen, Tony Rickardsson
- Finaliści
12x - Tomasz Gollob
7x - Tony Rickardsson
6x - Jason Crump
5x - Nicki Pedersen
4x - Billy Hamill, Greg Hancock, Rune Holta, Hans Nielsen
3x - Andreas Jonsson, Mark Loram
2x - Leigh Adams, Jarosław Hampel, Chris Louis, Jimmy Nilsen, Piotr Protasiewicz, Ryan Sullivan
1x - Stefan Dannö, Chris Harris, Wiesław Jaguś, Krzysztof Kasprzak, Tommy Knudsen, Janusz Kołodziej, Mikael Karlsson (obecnie Mikael Max), Antonio Lindbäck, Scott Nicholls, Lee Richardson, Sebastian Ułamek, Darcy Ward