Grzegorz Mielcarski

Skocz do: nawigacji, szukaj

Grzegorz Mielcarski (ur. 19 marca 1971 w Chełmnie) – były polski piłkarz grający na pozycji napastnika, reprezentant Polski.

Kariera piłkarska

Swoją karierę rozpoczynał w sezonie 1986/87 od występów w Orle Chełmno. Następnie przeniósł się do Polonii Bydgoszcz. Stamtąd przeszedł do występującej w I lidze Olimpii Poznań, w której zadebiutował 19 listopada 1989 w meczu ze Śląskiem Wrocław (1:1)[1]. W Olimpii Mielcarski grał przez 3,5 roku (zajmował z klubem kolejno 5, 8, 14 miejsce w lidze), a następnie przeszedł do szwajcarskiego zespołu Servette Genewa. Zagrał tam w 6 meczach i strzelił 1 bramkę, a Servette zajęło 3 miejsce w lidze.

Po pół roku napastnik wrócił do Polski, do Górnika Zabrze. Zagrał tam w 23 meczach i strzelił 8 bramek (3 miejsce w lidze), a następnie wrócił na krótko do Olimpii Poznań. Kolejnym klubem Mielcarskiego był Widzew Łódź, w którego barwach zadebiutował 5 listopada 1994 w meczu z Rakowem Częstochowa (2:2)[2]. Pierwszą bramkę dla Widzewa strzelił 4 marca 1995 w meczu z Wartą Poznań (2:0)[3]. 11 czerwca uzyskał hat-tricka w spotkaniu z Hutnikiem Kraków (4:0)[4]. Mielcarski w łódzkim klubie zagrał w 17 meczach i strzelił 7 bramek, zajął z nim 2 miejsce w lidze.

Dobre występy Mielcarskiego zainteresowały portugalskie FC Porto, dokąd został ściągnięty w kolejnym sezonie. Łącznie przez 4 lata zawodnik zagrał tam w 41 meczach ligowych i strzelił 8 bramek. Czterokrotnie zdobywał mistrzostwo Portugalii, a raz krajowy puchar.

Na sezon 1999/00 przeniósł się do hiszpańskiego klubu UD Salamanca, z którą zajął 4 miejsce w Segunda Division. Rok później wrócił do Polski, tym razem do Pogoni Szczecin. Zadebiutował w niej 29 lipca 2000 w meczu ze Śląskiem Wrocław (2:0)[5]. Pierwszą bramkę dla Pogoni strzelił 12 sierpnia w meczu z Orlenem Płock (3:2)[6]. Mielcarski zajął z Pogonią 2 miejsce w I lidze.

Przed kolejnym sezonem zawodnik przeszedł do greckiego AEK Ateny, w którym zagrał tylko w 2 meczach, strzelając 2 bramki. Na koniec kariery wrócił do ojczyzny, do Amiki Wronki. W jej barwach zadebiutował 14 marca 2003 w meczu z Legią Warszawa (3:4)[7]. Pierwszą bramkę dla zespołu z Wronek zdobył 19 marca z Polonią Warszawa (1:3)[8]. Swój ostatni mecz ligowy Mielcarski rozegrał 23 listopada z Górnikiem Łęczna (3:2)[9].

25 sierpnia 2010 Mielcarski wystąpił w meczu I rundy Pucharu Polski na szczeblu okręgu mazowieckiego, w którym zespół Canal+Sport złożony z dziennikarzy i ekspertów stacji[10] przegrał z Kosą Konstancin 1:3[11].

Kariera reprezentacyjna

W reprezentacji Polski Mielcarski zagrał w 10 meczach i strzelił 1 bramkę. Zdobył z nią wicemistrzostwo olimpijskie w Barcelonie w 1992.

Mecze w reprezentacji Polski

Biografia

Od grudnia 2004 roku Mielcarski pełnił funkcję dyrektora sportowego Wisły Kraków. Do klubu sprowadził m.in. Jakuba Błaszczykowskiego i trenera Dana Petrescu[12]. 31 stycznia 2006 roku złożył rezygnację[13], uzasadniając ją brakiem możliwości współpracy z obecnym zarządem klubu i realizacji powierzonych mu zadań, głównie ze względu na konflikt z ówczesnym p.o. prezesa Zdzisławem Kapką i ściśle z nim współpracującym menedżerem, właścicielem niemieckiej firmy Avance Sport, Adamem Mandziarąpotrzebne źródło – w październiku 2005 sprzeciwił się przelewowi na konto Avance Sport 640 tys. euro za rzekome usługi menedżerskie[14][15]; złożono do prokuratury wniosek o wszczęcie dochodzenia w sprawie próby wyłudzenia pieniędzy, klub zwrócił się też do FIFA o cofnięcie licencji menedżerskiej Mandziarze[16].

Pomimo początkowego odrzucenia rezygnacji przez właściciela Bogusława Cupiała i zaproponowania mu stanowiska wiceprezesa ds. sportowych, Mielcarski na początku lutego odszedł z Wisły[17].

Następnie zajął się komentowaniem meczów piłkarskich Ekstraklasy i reprezentacji w Canal+ Sport, Canal+ Sport 2 i TVP. Podczas Mundialu 2006 komentował mecze wspólnie z Dariuszem Szpakowskim.

Na początku 2009 roku zarząd PZPN nominował Mielcarskiego do Wydziału Zagranicznego związku. Decyzja została ogłoszona, zanim były piłkarz wyraził swoją zgodę na to powołanie. Nie czując tego wydziału i jego misji, nominację odrzucił[18].

Przypisy

Linki zewnętrzne

Srebro:
Brąz: